jaar: 2016
afmeting: 21x28
materiaal: acrylverf op aquarelpapier
te koop via: karinvanrosmalen@hetnet.nl
dinsdag 28 juni 2016
zaterdag 25 juni 2016
donderdag 23 juni 2016
woensdag 22 juni 2016
dinsdag 21 juni 2016
Over mij:
Als kind was ik eigenlijk helemaal niet zo’n tekenaar. Ik was meer een lezer, een kijker, een denker en een verzamelaar. Ik verzamelde woorden en beelden vooral in mijn hoofd. De liefde voor tekenen, schilderen en illustreren ontstond toen ik theatervormgeving ging studeren aan de Academie Vogue in Amsterdam. In die tijd viel alles op zijn plek.
Ruim 19 jaar ben ik leerkracht in het basisonderwijs geweest. Een beroep waarin ik vooral genoot van voorlezen uit mijn enorme verzameling prentenboeken en het geven van tekenlessen en andere beeldende vakken. In Amsterdam ontdekte ik dat ik dit zelf wilde doen. Ik wilde zelf tekenen, schilderen, experimenteren met materialen en wat doen met de beelden die ik al die tijd in mijn hoofd had verzameld. Ik wilde onderzoeken, schetsen, vlekken, strakke lijnen trekken en ontdekken.
Na academie Vogue volgde ik verschillende cursussen bij de SKVR (stichting kunstzinnige vorming Rotterdam) en bleef ik mezelf ontwikkelen. Ik leerde fotograferen, verschillende druk-, teken en schildertechnieken, omgaan met materialen en vooral durven dingen te laten mislukken. Want juist in het imperfecte kan een grote schoonheid schuilen.
Ik houd van ruwe, natuurlijke, grillige vormen, beklemming en de schoonheid van verval. Dit lijkt te botsen met het strakke grafische in mijn illustratieve teken- en schilderstijl, de liefde voor retro kleuren en printen, ronde lichaamsvormen, openheid, vintage zwartwit fotografie, het zoete van West-Europese folklore. Maar juist door dit alles te combineren wordt het toch een geheel. Vloekende elementen kunnen elkaar juist versterken.
Inspiratie haal ik verder uit de architectuur van de jaren 40, atlassen uit de jaren 50, de lelijkheid van de jaren 80, collagekunst van Kurt Schwitters, de kijkdozen van Joseph Cornell, decors van Anna Viebrock, postzegels met exotische bloemen, polkadots, alle tinten groen, vergeelde kranten, geometrische vormen, kalme vissen, ondeugende honden, origami, een pot hete koffie, een mooi boek, een dromerige film, oude schoolstempels van het alfabet, le petit prince, le voyage de la lune, een wandeling in de regen en Mara mijn dochter van acht.
Als kind was ik eigenlijk helemaal niet zo’n tekenaar. Ik was meer een lezer, een kijker, een denker en een verzamelaar. Ik verzamelde woorden en beelden vooral in mijn hoofd. De liefde voor tekenen, schilderen en illustreren ontstond toen ik theatervormgeving ging studeren aan de Academie Vogue in Amsterdam. In die tijd viel alles op zijn plek.
Ruim 19 jaar ben ik leerkracht in het basisonderwijs geweest. Een beroep waarin ik vooral genoot van voorlezen uit mijn enorme verzameling prentenboeken en het geven van tekenlessen en andere beeldende vakken. In Amsterdam ontdekte ik dat ik dit zelf wilde doen. Ik wilde zelf tekenen, schilderen, experimenteren met materialen en wat doen met de beelden die ik al die tijd in mijn hoofd had verzameld. Ik wilde onderzoeken, schetsen, vlekken, strakke lijnen trekken en ontdekken.
Na academie Vogue volgde ik verschillende cursussen bij de SKVR (stichting kunstzinnige vorming Rotterdam) en bleef ik mezelf ontwikkelen. Ik leerde fotograferen, verschillende druk-, teken en schildertechnieken, omgaan met materialen en vooral durven dingen te laten mislukken. Want juist in het imperfecte kan een grote schoonheid schuilen.
Ik houd van ruwe, natuurlijke, grillige vormen, beklemming en de schoonheid van verval. Dit lijkt te botsen met het strakke grafische in mijn illustratieve teken- en schilderstijl, de liefde voor retro kleuren en printen, ronde lichaamsvormen, openheid, vintage zwartwit fotografie, het zoete van West-Europese folklore. Maar juist door dit alles te combineren wordt het toch een geheel. Vloekende elementen kunnen elkaar juist versterken.
Inspiratie haal ik verder uit de architectuur van de jaren 40, atlassen uit de jaren 50, de lelijkheid van de jaren 80, collagekunst van Kurt Schwitters, de kijkdozen van Joseph Cornell, decors van Anna Viebrock, postzegels met exotische bloemen, polkadots, alle tinten groen, vergeelde kranten, geometrische vormen, kalme vissen, ondeugende honden, origami, een pot hete koffie, een mooi boek, een dromerige film, oude schoolstempels van het alfabet, le petit prince, le voyage de la lune, een wandeling in de regen en Mara mijn dochter van acht.
Abonneren op:
Posts (Atom)